عون خواستار ایجاد «بازار مشترک شام» و بازگشت امن پناهندگان سوری شد

رئیس جمهور لبنان رویکردی منطقه‌ای برای مبارزه با فقر و افراط گرایی را ترسیم می‌کند؛ محمود عباس نقش واقعی دحلان در گفتگوهای بین فتح و حماس را در می‌یابد.

al-monitor .

مهر ۲, ۱۳۹۶

عون: حزب الله به بحران منطقه‌ای مرتبط است

میشل عون رئیس جمهور لبنان در سخنرانی سالانه‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل خواستار ایجاد یک "بازار اقتصادی مشترک شام" برای حمایت از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی معطوف به مبارزه با فقر و افراط گرایی در منطقه شد. او همچنین درباره وضعیت بد پناهندگان سوری در لبنان و سایر کشورها سخن گفت و اعلام کرد "بهتر می‌بود که سازمان ملل به آنها برای بازگشت به خانه‌هایشان کمک می‌کررد تا اینکه به آنها برای ماندن در اردوگاه‌هایشان کمک کند."

پیش از این سخنرانی عون به المانیتور گفته بود،‌ "اگر جامعه بین المللی قصد کمک به پناهندگان سوری را دارد، بهتر است به آنها در سوریه کمک کند. چنین کاری اقتصادی‌تر خواهد بود. هزینه‌اش از کمک رساندن به پناهجویان در لبنان کمتر خواهد بود. این چیزی است که ما در حال حاضر از جامعه جهانی خواستاریم: از آنها می‌خواهیم به ما کمک نکنند،‌ به پناهندگان کمک کنند به خانه‌هایشان بازگردند."

رئیس جمهور لبنان به دشواری‌های اطمینان دادن در مورد بازگشت امن پناهندگان همزمان با تاکید روی آغاز فوری روند بازگشت واقف است. به گفته عون، پناهندگان سوری نباید با همان وضعیت بدی که پناهندگان فلسطینی دهه‌هاست با آن روبرو هستند، مواجه شوند.

عون مفصلا راجع به رویکردی منطقه‌ای برای مبارزه با فقر و افراط گرایی صحبت کرد. او خواستار راه اندازی یک "بازار مشترک اقتصادی در شام" تحت نظر سازمان ملل و یک مرکز برای تسامح، همزیستی، بخشش و صلح در لبنان شد.

عون با خواسته ایالات متحده مبنی دخالت نیروهای موقت سازمان ملل (UNIFIL)برای مقابله با فعالیت‌های روزافزون حزب الله مخالفت کرد و گفت، " UNIFIL نیروی نظامی برای مدخاله نیست. این نیرو دیده بان است. ما نمی‌توانیم به آنها ماموریت جنگی بدهیم و یا از آنها بخواهیم خانه‌های مردم را برای پیدا کردن اسلحه تجسس کنند. آنها برای پاسبانی از مرز لبنان و اسرائیل و شمردن تعداد دفعاتی که هواپیماهای اسرائیلی از مرز با لبنان عبور می‌کنند اینجا هستند. "

او در ادامه گفت، "حزب الله به یکی از اجزای بحران منطقه‌ای تبدیل شده‌است. حل کردن مشکل حزب الله، تنها از راه حل کردن مشکل عمده منطقه‌ای - از جمله مشکل سوریه - میسر می‌شود."

ارتباط بین بحران سوریه، نقش حزب الله و دیپلماسی منطقه‌ای موضوع همیشگی گزارش‌های خبری و تحلیل‌های المانیتور بوده‌است. بیشتر از سه سال و نیم پیش در این ستون نوشتیم، "آرام شدن اوضاع در سوریه تاثیر مستقیمی بر نقش حزب الله در لبنان خواهد داشت. بدون حل مسئله سوریه نمی توان به حل مشکلات در لبنان و مسئله حزب الله پرداخت. ژنرال میشل عون، رهبر جنبش آزاد میهنی لبنان که این هفته نقشی کلیدی در تشکیل حکومت جدید در لبنان بازی کرد، پیشتر، مذاکره برای جذب نیرو های حزب الله و ادغام آنان در ارتش لبنان را آغاز کرده بود. این مذاکرات می تواند در زمان مناسب، بار دیگر از سر گرفته شده و در عین حال می تواند به توسعه منابع انرژی در شرق مدیترانه که به دلیل عدم همکاری لبنان و اسرائیل معلق مانده است کمک نماید." عون روز ۳۱ اکتبر سال گذشته رئیس جمهور لبنان شد.

 

حرکت محمود عباس برای دست گرفتن دوباره اوضاع

به نوشته عدنان ابوعامر،" وضعیت فلسطین به خاطر بن بست بی‌سابقه سیاسی که بین آنها و اسرائیل پیش آمده‌است، روزانه بدتر می‌شود. این بن بست می‌تواند رهبری فلسطینان را به سمت اتخاذ اقدامات انقلابی‌تری مانند انحلال تشکیلات خودگردان سوق دهد. شاید این ادبیات انقلابی بتواند محبوبیت نهادی را که حمایت و پشتوانه مردمی‌اش را از دست داده‌است احیا کند."

به نوشته داوود کُتّاب، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل در هفته گذشته لحنی جسورانه اتخاد کرد و از "«شهدای پرافتخارمان و زندانیان شجاعمان در زندان‌های اسرائیل» تقدیر کرد… عباس این سخنان را در  مخالفت با یک لایحه ضد فلسطینی در کنگره آمریکا، لایحه موسوم به تیلور فورس، بیان می‌کرد. این لایحه خواستار قطع کمک‌های ایلات متحده به تشکیلات فلسطینی در صورت تداوم سیاست چند دهه‌ای آنها مبنی بر پرداخت مقرری به خانواده‌های زندانیان و کشته شدگان فلسطینی است."

با وجود اینکه عباس بارها ازعبارات «اشغال»، «دولت فلسطین» و «راه حل دو دولتی» استفاده کرد، به گفته کُتّاب، "نه دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده و نه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل که پیش از عباس سخنرانی کرد در سخنرانی‌هایشان در مجمع عمومی به فلسطین، اشغان و یا راه حل دو دولتی اشاره نکردند."

ابوعامر در ادامه می‌نویسد، "در حالیکه مقامات فتح از بازآرایی دوباره تشکیلات خودگردان و تغییر تصویری که از زمان ایجاد آن در ۱۹۹۳ کسب کرده، حرف می‌زنند، فلسطینی‌های بیشتری اقداماتش را مورد انتقاد قرار می‌دهند. بر اساس یک نظرسنجی که مرکز رسانه و ارتباطات بیت المقدس در ماه سپتامبر انجام داده، ٪۵۴ فلسطینی‌ها در غزه و کرانه غربی عملکرد تشکیلات فلسطینی را بسیار ضعیف ارزیابی می‌کنند. با این وجود هنوز ٪۶۵ فلسطینی‌ها با انحلال آن مخالف هستند. با این وجود صحبت‌های دیگری نیز هست. صحبت‌هایی ناراحت کننده. ایالات متحده و اسرائیل گزینه‌های جایگزین دولت فلسطین -مانند استقرار قلمروهای خودمختار و یا تشکیل یک کنفدراسیون با اردن -  را بررسی می‌کنند."

به نوشته شلومی الدار تصمیم حماس مبنی بر انحلال دولت غزه و برگزاری انتخابات نشانه شکستش در حکمرانی است. او می‌نویسد، "حماس در حال تغییر است و حاضر است برای رها شدن از انزوایی که درگیر آن است انعطاف‌هایی به خرج دهد. آنچه از دیدگاه رهبران حماس یک عقب نشینی بزرگ و یا حتی یک فداکاری ایدئولوژیک محسوب می‌شود، هنوز فرسنگ‌ها از آنچه محمود عباس می‌خواهد فاصله دارد. لازم به اشاره نیست که جامعه بین المللی حماس را سازمانی تروریستی می‌داند. با این وجود احتمالا عباس به «مذاکرات آشتی» که در قاهره روی می‌دهد، ادامه خواهد داد حتی پس از گزارش‌های ناخوشایندی که از فرستادگانش دریافت کرده‌است. یک دلیل برای این وجود دارد. مانند حماس، او نیز این مذاکرات آشتی را تنها به این دلیل قبول می‌کند که به عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر نشان دهد که آنها در این مناقضه طرف حق هستند. رهبری حماس در شرایطی سخت قرار دارد. آنها باید نشان دهند که حاضرند شرایطی را که مصر در ازای باز کردن مرزهایش و پایان دادن به حصر غزه به آنها تحمیل کرده را بپذیرند."

بنا بر تحلیل الدار، محمد دحلان، رهبر سابق فتح عنصر کلیدی در آشتی فتح و حماس است. به نوشته او، "دحلان و حامیانش در کرانه غربی و غزه ممکن است از فتح بیرون انداخته شده باشند، اما آنها در گفتگوهای خصوصی با المانیتور تاکید کردند که اقدامات عباس غیرقانونی بوده‌است و آنها اعضای وفادار جنبش بوده‌اند و خواهند بود. یکی از آنها معتقد بود که دحلان، که مورد ستایش آنهاست، هر آنچه در توانش است برای «آرمان مقدس» کاهش آلام مردم غزه انجام می‌دهد. او اضافه می‌کند که یکی از راه‌های انجام این امر، آشتی ایجاد کردن بین فتح و حماس است تا دو جنبش بتوانند مبارزه‌ای مشترک علیه حصر غزه و اشغال اسرائیل آغاز کنند."

به نوشته احمد ملحم،  برگزاری کمیته ملی فلسطین (PNC) توسط عباس "چالشی عظیم" برای اتحاد بین حماس و دحلان خواهد بود. او می‌نویسد، "اگر این گردهمایی روی دهد، خود جدیدی در رگ‌های کمیته ملی فلسطین جاری خواهد شد. این بدان معنی خواهد بود که عباس راه هرگونه دخالت کشورهای عربی در شورا را مسدود خواهد کرد تا از استقلال در پروسه تصمیم گیری در فلسطین اطمینان حاصل کند. جلسه PNC  مشروعیت این شورا را برای ایفای نقشی مهم در آینده و در شرایط اضطراری در مورد تعیین ریاست تشکیلات خودگردان تضمین خواهد کرد و هرگونه احتمال ریاست عزیز دویک، سخنگوی نزدیک به حماس PNC  را در صورت مرگ محمود عباس -آنگونه که در قانون فلسطینیان آمده - مسدود خواهد کرد."

بحران در غزه و اختلاف در رهبری فلسطینیان در صورتی روی می‌دهد که تنش در روابط بین اسرائیل و فلسطینیان اوج گرفته‌است. به نوشته محمود عثمان، " آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع اسرائیل روز ۲۹ آگوست به صدها شهرک نشین یهودی - مستقل از تصمیم شهرداری الخیلیل که در اختیار فلسطینی‌هاست - اجازه شهرک نشینی در بخشی قدیمی این شهر را صادر کرد. این تصمیم خشم مقامات و عموم فلسطینیان را برانگیخت چرا که تاثیر این تصمیم بر شرایط بسیار بد جغرافیایی و انسانی در این شهر سنگین خواهد بود. اقدام لیبرمن منجر به تشکیل یک شهرداری اسرائیلی می‌شود. شهرک نشینان از مقامات اسرائیلی خدمات دریافت خواهند کرد در حالیکه پیش از این شهرداری فلسطینی این شهر به فلسطینی‌ها و شهرک نشینان خدمات یکسان ارائه می‌کرد."

به گزار ملحم، "مقامات مذهبی بین المقدس که از چهار سازمان اسلامی تشکیل شده‌اند، در یک جلسه غیرعلنی در روز ۱۴ سپتامبر تهدید کردند که اگر اسرائیل تصمیمش مبنی بر تعطیل کردن ساختمان باب الرحمه در درون مسجدالاقصی و تصمیم به دادگاهی کردن سازمان اوقاف مذهبی فلسطینان به بهانه تروریستی بودن را تغییر ندهد، اقداماتی علیه اسرائیل اتخاذ خواهد شد."

ابوعامر در ادامه می گوید، "لازم به ذکر نیست که حزب اتحاد ملی یهودیان، یکی از احزاب حاضر در دولت این کشور، در روز ۱۳ سپتامبر طرحی برای اخراج فلسطینان از کرانه باختری در قبال پرداخت ما به ازای مالی را تایید کرد. نتانیاهو در حالیکه در مورد این طرح به صورت مشخص نظری نداد به کنگره این حزب، جایی که این طرح تایید شده بود، پیغام تبریکی فرستاد."

تصحیح: روز ۲۵ سپتامبر، در نسخه ابتدای این نوشته از مقاله‌ای نقل قول کرده بود که گفته بود نتانیاهو از طرح حزب اتحاد ملی یهودیان برای اخراج فلسطینان ابزاری شادمانی کرده بود. او تنها به کنگره این حزب، جایی که این طرح تایید شده بود، پیغام تبریکی فرستاه بود. 

More from  مرور اخبار هفته

Recent Podcasts

Featured Video